A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

RSS

Asma, Feike

Gewijzigd op 20-11-2012 16:33 by host Gecategoriseerd als Markante protestanten, MP uitgelicht
Afbeelding
Organist en dirigent (Den Helder 21 april 1912 - Amsterdam 18 december 1984)

‘Hoe die kleine organist met zijn voeten het vrije pedaal kon bewerken is ons een raadsel,’ schreef een plaatselijke krant, ‘doch het geschiedde.’ Een dag tevoren, 27 april 1922, had Feike Asma, net tien jaar oud, zijn eerste concert gegeven, met succes. ‘Een warm applaus was dan ook wel verdiend,’ aldus de verslaggever. ‘Met zeldzame accuratesse werden alle stukken met haar onderdelen afgewerkt.’

De eerste leermeester van de Helderse knaap was zijn vader die bij de marine werkte en daarnaast koordirigent was. In 1927, toen Feike vijftien jaar oud was, werd hij vaste organist van de gereformeerde kerk in Den Helder. In hetzelfde jaar nam hij les bij koraalspel, maar daarnaast werd vrijwel de gehele orgelliteratuur behandeld.

In 1933 werd Asma, die toen al een aantal jaren concerteerde, benoemd tot organist van de Hooglandse - of Sint-Pancraskerk in Leiden. Een machtig gebouw met een geweldige akoestiek, maar met een zestiende-eeuws orgel dat dringend aan restauratie toe was. Asma speelde het benodigde geld met maandagavondconcerten bij elkaar: toegang vijftien cent, vrij programma. Ouderen, die vonden dat de jongeman te snel speelde, spraken van ‘die vervelende orgeldraaier’. Maar het jeugddienstkoor bloeide, de jeugddiensten waren overvol. In deze tijd publiceerde Asma ook zijn eerste eigen koraalbewerkingen die duidelijk het stempel van Zwart droegen. Na diens overlijden, in 1937, zocht hij geen nieuwe leraar, maar ging zijn eigen weg, al zou het nog jaren duren voordat hij zich van Zwarts invloed had losgemaakt. Na tien jaar in Leiden te hebben gespeeld, vertrok Asma in 1943 naar de evangelisch lutherse kerk in Den Haag. Hij bleef er tot 1965, een periode waarin hij uitgroeide tot organist van grote naam en faam, ook in het buitenland. Jaren met tweehonderd concerten waren geen uitzondering en ook de vele plaatopnames deden Asma’s ster rijzen. Aan het orgel had hij niet genoeg. Na de oorlog studeerde Asma vijf jaar lang koor- en orkestdirectie bij Eduard Flipse, eerste dirigent van het Rotterdams Filharmonisch Orkest, om begin jaren vijftig een internationale meestercursus in Italië te volgen. Als dirigent kreeg Asma bekendheid met de Scheveningse christelijke oratoriumvereniging ‘Te Deum Laudamus’, ook met de mannenkoren ‘De Verenigde Zangers’ en ‘Vreewijk’, respectievelijk uit Den Haag en Rotterdam. In 1965 werd Asma organist van de Grote Kerk in Maassluis waar hij een pas gerestaureerd orgel trof dat echter grote gebreken vertoonde. Door Asma’s inspanningen zou het instrument midden jaren zeventig weer in goede staat worden gebracht en zich voor prachtige plaatopnamen lenen. Hij had vele bewonderaars en zijn muzikaliteit stond buiten kijf, evenals zijn theoretische kennis en technische vaardigheid. Maar onomstreden was Asma niet. Regelmatig klonk het verwijt dat hij composities te veel naar zijn hand zette en het met de zuiverheid van stijl niet zo nauw nam. Het grote publiek deerde het niet. Het bleef in groten getale naar zijn concerten komen, niet in het minst aangetrokken door de liefde die de diep godsdienstige Asma voor het eenvoudige kerklied had.

In 1986, twee jaar na zijn dood, werd in de Amsterdamse Oude Kerk, waar Asma als twintiger soms al drie keer in de week speelde, een plaquette met zijn beeltenis onthuld.

Auteur: Peter Bak, voor Protestant.nl, 15 april 2009

Verder lezen: M.C. Verbeek, Feike Asma, Organist (Utrecht 1992) ; K. Schippers, Over Feike Asma gesproken (Ede 1999)

Informatie op internet: www.feike-asma.com

Thank you for evaluating SQLViewPro. If after your evaluation you wish to support great DotNetNuke software, please visit the store to purchase a membership. Use discount code 'TRIAL' at checkout for 10% off!