A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

RSS

Ruler, Arnold Albert van

Gewijzigd op 05-09-2013 13:04 by host Gecategoriseerd als Markante protestanten, MP uitgelicht
Afbeelding
Hervormd theoloog en hoogleraar (Apeldoorn 10 december 1908 - Utrecht 15 december 1970)

‘Wee ons wanneer wij bitter ernstig worden,’ waarschuwde Van Ruler eens. ‘Het menselijke vat wordt dan zeker te klein voor de goddelijke inhoud.’ Hij stond met beide benen in de orthodox-gereformeerde theologie, maar was wars van antithese en cultuurvlucht. Vroomheid en aardsheid stonden zij aan zij, behoudzucht ging gepaard met een positieve maatschappijvisie.

Arnold van Ruler was de zoon van een Apeldoornse bakkersknecht. Hij werd opgevoed in orthodox-hervormde geest, met een bevindelijke ondertoon die de Veluwestreek eigen was. Tijdens zijn gymnasiumperiode verdiepte Van Ruler zich in theologische en filosofische studies. Hij werd hiertoe aangemoedigd door zijn predikant, kerkherstel. Na de oorlog, inmiddels predikant in Hilversum, was hij nauw betrokken bij de totstandkoming van de nieuwe hervormde kerkorde die in 1951 zijn beslag kreeg. Voorts was Van Ruler de drijvende kracht achter de Protestantse Unie die de theocratische idealen van doorbraak). Een aantal Duitstalige publicaties brachten hem internationale bekendheid.

Van Ruler stond op theocratisch standpunt, strijdend tegen vrijzinnige theologie die Gods heerschappij inperkte tot het ethisch aanspreken van de individuele mens. Maar herkerstening van de samenleving mocht volgens Van Ruler niet uitdraaien op kerkelijke veroveringszucht. Theologiestudie moest de christelijke godsdienst tot een gesprekspartner van de eigentijdse cultuur maken, niet tot een overweldiger. Daarvoor had Van Ruler, ondanks alle leed en zonde, te veel waardering voor het aardse leven waarover hij in termen van ‘feest’ en ‘vreugde’ sprak. Als fervent voetballiefhebber zat hij zondagmiddag regelmatig in de Galgenwaard om de verrichtingen van FC Utrecht gade te slaan. ‘De ware zondagsheiliging is ’s morgens de kerkdienst, ’s middags de Galgenwaard en ’s avonds de leerdienst.’

Kerk en staat moesten weliswaar organisch verbonden zijn, maar in geestelijke zaken dienden ze zich volgens Van Ruler tot het publieke domein te beperken. Ook mochten aardse gebeurtenissen niet simpelweg tot uitingen van Hemels handelen worden verklaard. God was – dixit Barth – een transcedente grootheid, niet opererend in hetzelfde vlak als de wereldlijke machten. Immers, uiteindelijk was Zijn heilsboodschap op een andere wereld gericht. Daarom stond Van Ruler afwijzend tegenover de – wat hij vond – overmaat aan politieke en maatschappelijke betrokkenheid die de kerk in de jaren zestig aan de dag ging leggen. Deze weerzin deelde hij met Van Niftrik, Aalders en G.P. van Itterzon. Hun protest, Het getuigenis, verscheen in 1971, een jaar na Van Rulers plotselinge dood, en droeg de handtekening van diens weduwe.

Auteur: Peter Bak, voor Protestant.nl, 30 november 2008

Verder lezen: L.J. van den Brom, ‘Ruler, Arnold Albert van’, in: Biografisch lexicon voor de geschiedenis van het Nederlands Protestantisme, VI (Kampen 2006), 262-264 ; A.H. Drost. Is God veranderd? Een onderzoek naar de relatie God-Israël in de theologie van K.H. Miskotte, A.A. van Ruler en H. Berkhof (Zoetermeer 2007)

Informatie op internet: A.A. van Ruler

Thank you for evaluating SQLViewPro. If after your evaluation you wish to support great DotNetNuke software, please visit the store to purchase a membership. Use discount code 'TRIAL' at checkout for 10% off!